دام تصمیم گیری در 7 ثانیه !

دام تصمیم گیری در 7 ثانیه !

همه ما در مورد عشق در یک نگاه شنیده ایم و فکر می کنیم که عشق در یک نگاه فقط در مورد روابط عاطفی شخصی است . اما ما هر روز در یک نگاه عاشق می شویم ! ضرب المثل معروفی می گوید : (( درمورد کتاب از روی جلدش قضاوت نکن )) . اما خیلی از ما ، افراد / رویداد ها / پدیده ها / پروژه های سرمایه گذاری را ظرف مدت چند ثانیه ارزیابی اولیه می کنیم و ایده کلی خود را درباره آن پدیده در مدت زمانی کوتاه شکل می دهیم . به تجربیات خود رجوع کنید . ممکن است در ملاقات با یک فرد جدید حتی یک کلمه هم با او صحبت نکنیم ولی پس از چند ثانیه ، هم ما راجع به طرف مقابل و هم وی درمورد ما قضاوت هایی خواهد کرد که گاهی با یک ساعت صحبت کردن هم نمی توان آن ها را تغییر داد ! تجربیات و تحقیقات به نقل از فوربس و بیزینس اینسایدر نشان می دهد مغز ما در همان 7 ثانیه اول بعد از ملاقات شخص جدید ، تفکرات خود را درمورد فرد ملاقات کننده شکل می دهد . بدون این که حتی طرف مقابل سلام کرده باشد . اولین برداشت ها ، اولین تاثیرات ، احساسات و برخورد ها تا آخر در ذهن طرف مقابل ماندگار می شود و ادراکات را تحت تاثیر قرار می دهد .

نگاه تحلیلی ؛ بگذارید این موضوع را بهتر درک کنیم

چرا آنقدر سریع نسخه افراد را می پیچیم ؟ ! به این دلیل که انسان تمایل دارد که سریعا بر مبنای اطلاعات اولیه ای که درمورد یک شخص یا یک پدیده دریافت می کند ، درمورد آن شخص یا پدیده به قضاوت برسد . ذهن از خالی بودن و تعلیق می هراسد . ذهن ترجیح می دهد که پدیده ها را بر مبنای اطلاعات کلی طبقه بندی کند نه بر مبنای بازیابی جزئیات کامل ! وقتی یک مصاحبه کننده شغلی در اولین برخورد می بیند که کاندیدا ، تماس چشمی نداشته و صدایش آرام است ، کت و شلوارش نامرتب است و بدون تسلط صحبت می کند ، فورا به این نتیجه می رسد که وی فردی بدون اعتماد به نفس ، نامنظم و با سطح دانش فنی پایین است . هر بار که بخواهد درمورد آن شخص نظر بدهد ، به جای جزئیات یک مصاحبه 30 دقیقه ای ، سریع در حافظه اش ویژگی های نامناسب همان ثانیه های اول مرور می شود . ممکن است سوال کنید که این چه ایرادی دارد ؟ جواب این است که ارزیابی اولیه ما چون بر اساس اطلاعات کامل و جامع نیست ، بسیار سریع رخ می دهد . انگار دچار دامی به نام دام اثر اولیه می شویم . و از آن جا که همین ارزیابی اولیه چارچوبی برای تکمیل ارزیابی های بعدی می شود ، ممکن است یک پدیده ، شخص یا موضوع تصمیم گیری را کاملا برعکس و به اشتباه ارزیابی کنیم .

تجویز راهبردی ، ارزیابی چند مقطعی

ما نمی توانیم درمورد همه پدیده ها و در همه زمان ها و مکان ها با دام اثر اولیه برخورد کنیم . اما زمانی که می خواهیم تصمیمات سرنوشت ساز بگیریم از انتخاب همسر تا انتخاب رئیس جمهور ، در انتخاب شغل ، محل کار و زندگی ، رشته تحصیلی و … می توانیم از دو تکنیک استفاده کنیم تا میزان خطای مان کمتر شود .

1 ـ ارزیابی چند مقطعی : قضاوت نهایی را در یک جلسه انجام ندهیم . با شخص یا پدیده مذکور در زمان ها و مکان های مختلف تعامل کنیم تا ذهن مان از دام اثر اولیه بیرون بیاید . به ذهن خود فرصت دهیم . به همین خاطر است که برای استخدام های مهم ، چند جلسه مصاحبه می گذارند . یا بهتر است فردی که برای ازدواج کاندیدا کرده ایم در چند زمان و مکان مختلف ببینیم . و یا یک پروژه سرمایه گذاری مهم را در چند نوبت و از زوایای مختلف ارزیابی کنیم .

2 ـ یادآوری : درمورد این پدیده ، خودآگاهی و یادآوری بسیار جواب می دهد . اگر ما به این دام آشنا باشیم می توانیم در تصمیمات مهم و قبل از برخورد با شخص یا پدیده مورد نظر ، به خودمان یادآوری کنیم که کمی با حوصله تر و دیر تر به قضاوت و تصمیم نهایی برسیم . با خود بگوییم من امروز قرار نیست در یک دقیقه اول تصمیمم را بگیرم .

اشتراک گذاری

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید