لینکی وار

تصمیم گیری پیتزایی!

وارد یک رستوران بسیار شیک شده اید و گارسون رستوران به شما پیشنهادجذابی می دهد.می گوید بایک هزینه ثابت می توانید یک پیتزای 30سانتی یا دو پیتزای 20 سانتی انتخاب کنید.کدام را ترجیح میدهید؟ خب طبیعتا دو پیتزا جذابتر از یک پیتزا است! به مثال دیگری توجه کنید. فرض کنید در پست مدیریتی خود، یکی ازوظایف تان آن است که برای تهیه غذای روزانه پرسنل از بین پیمانکاران مختلف، یکی را انتخاب کنید.اولی پیشنهاد غذای روزانه 9500 تومان را برای هر پرسنل دارد و دومی روزانه 8500 ، موادغذایی و منوی هر دو پیمانکار هم یکی است. شما کدام را انتخاب می کتید؟ معلوم است 8500 تومانی را !

——————————————————————————————————————————————————————————————————

نگاه تحلیلی : چرا چنین چیزی رخ می دهد؟

در تصمیم گیری خطایی وجود دارد بنام خطای خطی نگری! نشریه معتبر هاروارد می گوید خطای خطی نگری بدین مفهوم است که سعی کنیم رابطه خطی ساده ای میان پارامتر ها ایجاد کرده و بر پایه همان تحلیل و تصمیم گیری کنیم. برای روشن شدن بیشتر این مفهوم به دو مثال بالا بازگردیم. حس و شهود ما می گوید در مثال رستوران، بهتر است گزینه دوم را انتخاب کنیم چرا که دو پیتزای 20 سانتی قطعا بزرگتر از یک پیتزای 30 سانتی است.اما شهشود ما کاملا اشتباه کرده است! گزینه اول ، یعنی یک پیتزای 30 سانتی بزرگتر از دو پیتزای 20 سانتی است ، چرا؟ چون اگر فرمول محاسبه دایره را بخاطر آوریم، شعاع دایره به توان دو می رسدپس گزینه اول می  شود 706 سانتی متر مربع و گزینه دوم می شود حدود 628 سانتی مترمربع ! یا در مثال تصمیم انتخاب پیمانکار غذا ، شهود ما می گوید قطعاگزینه دوم بهتراست. اما مساله به این سادگی نیست.اطلاعات بیشتر نشان می دهدکه هزینه حمل و نقل غذا با مالیات ارزش افزوده را نیزجداگانه با شما حساب میکند. آیا باز هم گزینه دو بهتر از گزینه یک خواهد بود؟ زندگی ما پر ازتصمیمات استراتژیک است ه نیاز به شبیه سازی و بالا و پایین کردن پارامتر ها ایجاد کرده و به سرعت تصمیم بگیرد. بخاطر بسپاریم که زندگی یک پیتزا نیست. انتخاب شغل ، همسر و رشته تحصیلی ، پروژه ی سرمایه گذاری و… اینها اصلا قابل قیاس با پیتزا نیستند.پیتزا را میخوریم و تمام ! اما انتخاب های استراتژیک ما  اگر بد انتخاب شوند می تواند به خسارنی بسیار زیاد و طولانی مدت ختم شوند. حال چه می شود کرد تا کمتر در این دام بیافتیم؟

راهکار چیست؟ حرید زمان

برای اینکه کمتر دچار خطای خطی نگری شویم،  این دو راهکار را استفاده کنیم.

1- در دام تنگنای اذب زمان نیافتیم! در مثال پیتزا ، شما باید در کمتر از پنج ثانیه تصمیم بگیرید. اگر به گارسون می گفتید به شما دو دیقه وقت بدهد، می توانستید از ماشین حساب تان اندازه این دو پیتزا را حساب کنید! حالا ممکن است در مورد پیتزا خیلی مهم نباشد و شهودی تصمیم گیری کنید و لی در مورد تصمیمات مهم زندگی تان   هیچ گاه در دام تنگنای کاذب زمان نیافتید.

2- تمام تصمیمات مهم زندگی مان را روی کاغذ بگیریم! روی کاغذ یعنی اینکه پارامتر های مختلف  را شناسایی کنیم، روی کاغذ بیاوریم، محاسبه کنیم، سبک سنگین کنیم و گزینه ای را انتخاب کنیم که در مجموع موقعیت مطلوب تری دارد.در دام خطای خطی نگری می افتیم و ذهن ما با یک سری محاسبات سرانگشتی تصمیم گیری پیتزایی خواهد کرد.

زندگی شخصی ما، اداره سازمان ها و کشور داری ما گرفتار تصمیم گیری پیتزایی هستند. با کنار گذاشتن این نوع تصمیم گیری ، زندگی بهتری برای خانوادده، کارمندان سهمداران و شهروندان خود رقم بزنیم.

اشتراک گذاری Telegram Facebook WhatsApp Twitter

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *